(via roliroling)
Saç kıvrımları
Her günün rutin olmasından şikayet ederiz ama bugünün rutin olmaması için hiçbir şey yapmış değiliz. Mesela ben bugün yine insanların değişebileceğine olan inancımı kaybetmedim, ne büyük salaklık.
Bu yazıyı neden yazdığıma dair bir fikrim olsaydı keşke.
Yazmak istediğim konuya gelicek olursak; bence hayatınızda her zaman konuşmak istediğiniz ancak hiç ummadığınız bir anda yanınıza gelip birlikte yürürken, konuşurken; saçlarının kıvrımına, kirpiklerinin uzunluğuna, sesindeki değişimlere dikkat ettiğiniz biri olmalı. Size ‘iyi insan’ sıfatını yakıştıran, müzik zevkini delicesine beğendiğiniz. Ve yine öyle biri olmalı ki aniden değişen, değiştirebilen. Sizi yaptığı tek bir hareketle öyle kırmalı ki artık o kişiyi düşündüğünüzde sadece kötü hatırlamalısınız, ona tekrar baktığınızda ise tüm iyi hallerini. Hakkında duyduklarınıza inanmak istemediğiniz ama en kötü halini gördüğünüzdeki o hissi tatmanızı da öneririm. Sadece oralarda var olduğunu bildiğiniz biri. Belki de bi’ yabancı ama yalnızca gülümsemesini sevdiğiniz biri.
Ah pardon,
Yanımda değildin sen.
Gelince çaldırır mısın?
